Obrázky stránek
PDF
ePub

(6) ου γάρ ποτ' αμναστεί γ' ο φύσας Ελλάνων άναξ,

ουδ' ά παλαιά χαλκόπλακτος αμφάκης γένυς,
ά νιν κατέπεφνεν αισχίσταις εν αικίαις.

αντιστροφή.
ήξει και πολύπους και πολύ χειρ ά δεινοίς
κρυπτομένα λόχοις
χαλκόπους 'Ερινύς.
άλεκτράνυμφα γαρ επέβα μιαιφόνων
γάμων άμιλλήμαθοίσιν ου θέμις.
προ τώνδε τοι μ' έχει
μήποτε, μήπoθ' ημίν
αψεγες πελάν τέρας
τοίς δρώσι και συνδρώσιν. ή του μαντείαι βροτών
ουκ εισίν εν δεινοίς ονείροις ουδ' εν θεσφάτους,

ει μη τόδε φάσμα νυκτός ευ κατασχήσει. (c) και τι δεί τους άλλους λέγειν και άλλ' ήμείς αυτοί

και Λακεδαιμόνιοι, ουδέν αν ειπείν έχοντες εξ αρχής ό τι ήδικούμεθ' υπ' αλλήλων, όμως υπέρ ών τους άλλους αδικουμένους εωρώμεν, πολεμείν ψόμεθα δείν.

καίτοι πάνθ' όσα εξημάρτηται και Λακεδαιμονίοις εν τοίς τριάκοντ' εκείνοις έτεσι και τοίς ημετέροις προγόνοις εν τοις εβδομήκοντα, ελάττονά έστιν, ώ άνδρες Αθηναίοι, ών Φίλιππος έν τρισί και δέκα ουχ όλοις έτεσιν οίς επιπολάζει ήδίκηκε τους "Έλληνας, μάλλον δε ουδέ πέμπτον μέρος τούτων εκείνα. "Ολυνθον μεν δή και Μεθώνης και 'Απολλωνίαν και δύο και τριάκοντα πόλεις επί θράκης εώ, ας απάσας ούτως ώμώς ανήρηκεν ώστε μηδ' ει πώποτψκήθησαν προσελθόντείναι ράδιον είπείν και το Φωκέων έθνος τοσούτον άνηρημένον

σιωπώ. (d) έπει δε και ήρξατο προσάγειν τινάς το 'Αγησιλάω

ο Λύσανδρος, πάντας οίς γνοίη αυτόν συμπράττοντά τι ήττωμένους απέπεμπεν. ώς δ' αεί ταναντία ών

έβούλετο απέβαινε τη Λυσάνδρα, έγνω δή το γιγνόμενον και ούθ' έπεσθαι εαυτώ έτι εία όχλον τοίς τε συμπράξαι τι δεομένους σαφώς έλεγεν ότι έλαττον έξoιεν, ει αυτός παρείη. βαρέως δε φέρων τη ατιμία προσελθών είπεν, "Ω 'Αγησίλαε, μειούν μεν άρα σύγε τους φιλους ήπίστω. Ναι μα Δί', έφη, τούς γε βουλομένους εμού μείζoυς φαίνεσθαι τους δε γ' αύξοντας ει μή επισταίμην αντιτιμάν, αισχυνοίμην άν. και ο Λύσανδρος είπεν, Αλλ' ίσως και μάλλον είκότα συ ποιείς ή εγώ έπραττον. τόδε ούν μοι εκ του λοιπου χάρισαι, όπως αν μήτ' αισχύνωμαι αδυνατών παρά σοι μήτ' εμποδών σοι ώ, απόπεμψόν ποί με.

όπου γαρ αν ώ, πειράσομαι εν καιρώ σοι είναι. 2. Parse ειληφότων, εκχεί, μoλόντα, περιρρείτω, προσπέση,

υπερεκτήσω,

3. Explain χρημάτων μεταδούναι-νεοδημώδεις-έτυχε

κεκαλλιερηκώς συκοφαντείν εκ προρρήσεως τοσόνδ' ες ήβης-Πέλοπος και πρόσθεν πολύπονος ίππεία-δεξιόν τ' ανεις σειραίον ίππον είργε τον

προσκείμενον. 4. Narrate briefly the historical events treated of in

the third book of the Hellenica.

5. Explain the syntax of the words underlined in

(α) νυν και πλείω και μείζω έστι των τότε πόλλω. (0) θέλεις μείνωμεν αυτού; (c)

ορώ την σην όμαιμον, εκ πατρός ταυτού φύσιν. (d) κλύοις αν ήδη, Φοίβε προστατήριε. (e) το γάρ δίκαιον ουκ έχει λόγον

δυοϊν ερίζειν άλλ' επισπεύδειν το δράν.

6. Translate

ίστε μεν γαρ τους έκ Σαλαμίνος των πολιτών κομισθέντας, οίοι ήσαν και όσοι, και οίω ολέθρο υπό των τριάκοντα απώλoντo ίστε δε τους εξ Ελευσίνος, ως πολλοί ταύτη τη συμφορά έχρήσαντο μέμνησθε δε και τους ενθάδε διά τάς ιδίας έχθρας απαγομένους εις το δεσμωτήριον" οι ουδέν κακόν την πόλιν ποιήσαντες ήναγκάζοντο αισχίστη και άκλεεστάτο ολέθρη απόλλυσθαι, οι μεν γονέας πρεσβύτας καταλείποντες, οι ήλπιζον υπό των σφετέρων αυτών παίδων γηροτροφηθέντες, επειδή τελευτήσειαν τον βίον, ταφήσεσθαι, οι δε αδελφάς ανεκδότους, οι δε παίδας μικρούς πολλής έτι θεραπείας δεομένους ούς, ώ άνδρες δικασταί, ποίαν τινά οίεσθε γνώμην περί τούτου έχειν, ή ποίαν τινά αν ψήφον θέσθαι, εί επ' εκείνους γένοιτο, αποστερηθέντας διά τούτον των ήδίστων και

LATIN.- Part I. (TRANSLATION.)

Professor Tucker and Mr. Tubbs. 1. Translate, with brief marginal notes explanatory

of grammatical or other difficulties :(a) Ille manum patiens mensaeque adsuetus erili

Errabat silvis, rursusque ad limina nota
Ipse domum sera quamvis se nocte ferebat.
Hunc procul errantem rabidae venantis Iuli
Commovere canes, fluvio cum forte secundo
Deflueret, ripaque aestus viridante levaret.
Ipse etiam, eximiae laudis succensus amore,
Ascanius curvo derexit spicula cornu ;
Nec dextrae erranti deus afuit; actaque multo
Perqne uterum sonitu perque ilia venit harundo.

(6) Quinque adeo magnae positis incudibus urbes

Tela novant, Atina potens Tiburque superbum,
Ardea Crustumerique et turrigerae Antemnae.
Tegmina tuta cavant capitum, flectuntque

salignas
Umbonum crates; alii thoracas aënos
Aut levis ocreas lento ducunt argento;
Vomeris huc et falcis honos, huc omnis aratri
Cessit amor; recocunt patrios fornacibus enses.
Classica iamque sonant; it bello tessera

signum.
Hic galeam tectis trepidus rapit; ille frementis
Ad iuga cogit equos; clipeumque auroque

trilicem

Loricam induitur, fidoque accingitur ense. (C) Sed tamen te a me pro magnis causis nostrae

necessitudinis monendum esse etiam atque etiam puto. Non possunt omnes esse patricii—si verum quaeris, ne curant quidem-nec se aequales tui propter istam causam abs te anteiri putant. Ac si tibi nos peregrini videmur, quorum iam nomen et bonos inveteravit et urbi huic et hominum famae ac sermonibus, quam tibi illos competitores tuos peregrinos videri necesse erit, qui iam ex tota Italia delecti tecum de honore ac de omni dignitate contendent, quorum tu cave quemquam peregrinum appelles, ne peregrinorum suffragiis obruare. Qui si attulerint nervos et industriam, mihi crede, excutient tibi istam verborum iactationem et te ex somno saepe excitabunt, nec patientur se abs te, nisi virtute vincentur, honore

superari. (d) Sed ego in quaestionibus et iudiciis non hoc

quaerendum arbitror, num purgetur aliquis, sed num arguatur. Etenim cum se negat scire

[ocr errors]
[ocr errors]

Cassius, utrum sublevat Sullam, an satis probat se nescire ? Sublevat apud Gallos.' Quid ita ? Ne indicent? Quid ? Si periculum esse putasset, ne illi umquam indicarent, de se ipse confessus esset ? Nesciit videlicet.' Credo celatum esse Cassium de Sulla uno, nam de ceteris certe sciebat; etenim domi eius pleraque conflata esse constabat. Qui negare noluit esse in eo numero Sullam, quo plus spei Gallis daret, dicere autem

falsum non ausus est, nescire dixit. (e)

Tolle cupidinem
Immitis uvae: iam tibi lividos
Distinguet autumnus racemos

Purpureo varius colore.
Iam te sequetur: currit enim ferox
Aetas et illi, quos tibi dempserit,
Apponet annos; iam proterva

Fronte petet Lalage maritum,
Dilecta, quantum non Pholoë fugax,
Non Chloris albo sic umero nitens,
Ut pura nocturno renidet

Luna mari, Cnidiusve Gyges,
Quem si puellarum insereres choro,
Mire sagaces falieret hospites
Discrimen obscurum solutis

Crinibus ambiguoque voltu.

2. Explain pugnis et calcibus—ius imaginum

salutatio—cum lege retineretur, ipse se exilio paene multavit— Teutonico ritu soliti torquere cateias-Hortinae classes-sublatis cornibus lodolones—non ego perfidum dixi sacramentumquis puer ocius restinguet?-nec trepides in usum poscentis aevi pauca.

« PředchozíPokračovat »