Obrázky stránek
PDF
ePub

3. Parse ancipiti, rimanti, vellem, inexcita, perverso.

4. "Iam enim faciam contra atque in ceteris causis fieri

solet.” Wbat were the ordinary divisions of a forensic speech? How far are they observed in the Pro Sulla ?

5. How did the story of the Aeneadae come to be

treated as a national legend by the Romans ?

6. Trace the different meanings of lustrare, ratio, situs;

and distinguish between vetus, antiquus, priscus, pristinus.

7. Explain the construction of

(a) Multa deos aurasque pater testatus inanes. () Hereuleoque humeros innexus amictu. (c) Te Iovis impio tutela Saturno refulgens eripuit. (d) Nescias, an te generum beati

Phyllidis flavae decorent parentes. 8. Translate

Venio nunc ad eam civitatem, in quam ego multa et magna studia et officia contuli, et quam meus frater in primis colit atque diligit: quae si civitas per viros bonos gravesque homines querelas ad vos detulisset, paullo commoverer magis. Nunc vero quid putem ? Trallianos Maeandrio causam publicam commisisse, homini egenti, sordido, sine honore, sine existimatione, sine censu ? Úbi erant illi Pythodori, Archidemi, Epigoni, ceteri homines apud nos noti

, inter suos nobiles ?

Ubi illa magnifica et gloriosa ostentatio civitatis ? Nonne esset puditum, si hanc causam agerent severe, non modo legatum, sed Trallianum omnino dici Maeandrium ? Huic illi legato, huic publico testi patronum suum iam inde a patre atque maioribus, L. Flaccum, mactandum civitatis testimonio tradidissent ? Non est ita iudices, non est profecto.

GREEK.-PART II. (TRANSLATION.)

Professor Tucker and Mr. Tubbs. 1. Translate, with brief notes explanatory of syntac

tical and other difficulties (α) ώστε (παρά τοσούτον γιγνώσκω) μόλις άν μοι

δοκούσιν, πόλιν ετέραν τοσαύτην όσαι Συράκουσαι εισιν έλθοιεν έχοντες και όμορον oικήσαντες τον πόλεμον ποιοϊντο, ουκ αν παντάπασι διαφθαρήναι, ήπου γε δή εν πάση πολεμία Σικελία (ξυστήσεται γαρ) στρατοπέδω τε εκ νεών ιδρυθέντι και εκ σκηνιδίων και αναγκαίας παρασκευής ουκ επί πολύ υπό των ημετέρων ιππέων έξιόντες. το τε ξύμπαν ουδ' αν κρατήσαι αυτούς της γής ηγούμαι: τοσούτη την ημετέραν παρασκευήν κρείσσω νομίζω. 'Αλλά ταύτα, ώσπερ εγώ λέγω, οί τε 'Αθηναίοι γιγνώσκοντες τα σφετερα αυτών εν οίδ' ότι σώζουσι, και ενθένδε άνδρες ούτε

όντα ούτε αν γενόμενα λογοποιούσιν. (0) άλλ' ήτοι μαθόντες γε ή μεταγνόντες το της

πόλεως ξύμπασι κοινόν αύξετε, ήγησάμενοι τούτο μεν αν και ίσον και πλέον οι αγαθοί υμών ήπερ το της πόλεως πλήθος μετασχεϊν, ει δ' άλλα βουλήσεσθε, και του παντός κινδυνεύσαι στερηθήναι. και των τoιώνδε αγγελιών ως προς αισθωμένους και μη επιτρέψοντας απαλλάγητε. ή γάρ πόλις ήδε, και εί έρχονται 'Αθηναίοι, άμυνείται αυτους αξίως αυτής, και

στρατηγοί εισιν ημίν οι σκέψονται αυτά και ει μή τι αυτών αληθές εστιν, ώσπερ ουκ οίομαι, ου προς τας υμετέρας αγγελίας καταπλαγείσα και ελομένη υμάς άρχοντας αυθαίρετον δουλείαν επιβαλείται, αυτή δ' εφ' αυτής σκοπούσα τούς τε λόγους αφ' υμών ως έργα δυναμένους κρινει και την υπάρχουσαν ελευθερίαν ουχί εκ του ακούειν αφαιρεθήσεται, εκ δε του έργο

φυλασσομένη μη επιτρέπειν πειράσεται σώζειν. (c) ΗΛ. oίμοι τάλαινα νύν γαρ οίμωξαι πάρα,

'Ορέστα, την σην ξυμφοράν, όθ' ώδ' έχων

πρός τήσδ' υβρίζει μητρός. άρ' έχει καλώς ;
ΚΛ. ούτοι σύ· κείνος δ' ώς έχει καλώς έχει.
ΗΛ. άκουε, Νέμεσι του θανόντος αρτίως.
ΚΛ. ήκουσεν ών δεί κάπεκύρωσεν καλώς.
ΗΛ. ύβριζε νύν γαρ ευτυχούσα τυγχάνεις.
ΚΛ. ούκουν 'Ορέστης και συ παύσετον τάδε.
ΗΛ. πεπαύμεθ' ημείς, ουχ όπως σε παύσομεν.
ΚΛ. πολλών αν ήκους, ώ ξέν', άξιος τυχεϊν,

ει τήνδε παύσαις της πολυγλώσσου βοής.
ΠΑ. ουκούν αποστείχουμ' άν, εί τάδ' ευ κυρεϊ.
ΚΛ. ήκιστ: επείπερ ούτ' εμού καταξίως

πράξειας ούτε του πορεύσαντος ξένου.
αλλ' είσιθ' είσω τήνδε δ' έκτοθεν βοάν

έα τά θ' αυτής και τα των φίλων κακά. (d) και ψάος αγνών

και γής ισόμοιρο αήρ, ώς μοι
πολλάς μέν θρήνων υδάς και
πολλάς δ' αντήρεις ήσθου
στέρνων πλαγάς αιμασσομένων,
οπόταν δνοφερα νυξ υπολειφθη
τα δε παννυχίδων ήδη στυγεραι
ξυνίσασ' είναι μογερών οίκων,

όσα τον δύστηνον εμόν θρηνώ
πατέρ', δν κατά μέν βάρβαρον αίαν
φοίνιος "Αρης ουκ έξένισεν.
μήτηρ δ' ήμή χω κoινoλεχής
Αίγισθος όπως δρύν υλοτόμοι
σχίζουσι κάρα φονίω πελέκει.
κουδείς τούτων οίκτος απ’ άλλης
ή μου φέρεται, σου, πάτερ, ούτως
αικώς οικτρώς τε θανόντος.
αλλ' ου μεν δή
λήξω θρήνων στυγερών τε γόων,
ές τ' αν παμφεγγείς άστρων
ριπάς λεύσσω δε τόδ' ήμαρ,
μη ου τεκνολέτειρ' ώς τις αηδών
επί Κωκυτό τώνδε πατρώων
προ θυρών ηχώ πάσι προφωνείν.

2. Explain and illustrate the force of the following

particles :-ή κάρτα, και μην, και δη, αλλά, αλλά γάρ, άρα, δ' ούν, νυν.

3. Show by a sketch-plan the condition of the Athe

nian lines, and the Syracusan defence works, as far as completed down to the close of the Sixth Book. .

4. Explain the terms παννυχίς, πρύτανις, πρακτώρ, κατα

σκευή, θήτες, στρατιωτίς, χορηγία.

Comment on the syntax of the following:(α) Τί γάρ ουκ έμοι

έρχεται αγγελίας απατώμενον; (6) πρό τώνδε τoί μ' έχει

μήποτε, μήπoθ' ημίν
αψεγες πελαν τέρας.

(c) και το καλώς άρξαι τούτ' είναι δς αν την πατρίδα

ωφελήση ως πλείστα ή εκών είναι μηδέν βλάψη. (d) και νομίσατε τό τε φαύλον και το μέσον και το

πάνυ ακριβές άν ξυγκραθεν μάλιστ' άν ισχύειν. 5. What is the usage in Thucydides of such phrases as

διά φόβου είναι, ευ οίδ' ότι, δοκείν έμοί, ού βλάψονται άξια λόγου ?

Explain fully their origin and meaning. 6. Translate

'Ακούετε ώ άνδρες Αθηναίοι ότι εγώ μέν είμι επι του ονόματος τούτου πάντα τον χρόνον, τουτονι δε Βοιωτών εις τους φράτερας, ηνίκ' ηναγκάσθη, ενέγραψεν ο πατήρ. ηδέως τοίνυν εροίμην αν αυτόν εναντίον υμών ει μη ετελεύτησεν ο πατήρ, τί αν επoίεις προς τους δημόταις ; ουκ άν είας σεαυτόν έγγράφειν Βοιωτόν; αλλ' άτοπον δίκην μεν λαγχάνειν τούτου, κωλύειν δε πάλιν. και μην είν' είας αυτόν, ενέγραψεν άν σε εις τους δημότας όπερ εις τους φράτερας. ουκούν δεινόν, ώ γη και θεοί, φάσκειν μεν εκείνον αυτου πατέρα είναι, τολμάν δ' άκυρα ποιείν και εκείνος έπραξε ζών. 'Ετόλμα τοίνυν προς τη διαιτητή πράγμα αναιδέστατον λέγειν, ώς ο πατήρ αυτού δεκάτην εποίησεν ώσπερ εμού και τούνομα τούτ' έθετο αυτό, και μάρτυράς τινας παρείχετο, οίς εκείνος ουδεπώποτε ώφθη χρώμενος. εγώ δ' ουδένα υμών αγνοείν οίομαι ότι ούτ' αν εποίησε δεκάτην ουδείς παιδίου μη νομίζων αυτού δικαίως είναι, ούτε ποιήσας και στέρξας, ώς αν υιόν τις στέρξαι, πάλιν έξαρνος ετόλμησε γενέσθαι.

« PředchozíPokračovat »