Obrázky stránek
PDF
ePub

Ιε. Αλλ' ώ κρατύνων Οιδίπος χώρας έμής, Οράς μεν ημάς ηλίκοι ωροσήμεθα

15 Βωμοίσι τοίς σοις οι μεν, όδε πω μακράν Πτέσθαι σθένοντες" οι δε, συν γήρα βαρείς Ιερείς, εγώ μεν Ζηνός: οι δε τ' ήίθεων Λεκτοί» το δ' άλλο φύλον εξες εμμένον Αγοραϊσι θακά, ωρός τε Παλλάδος διπλοϊς 20 Ναοίς, επ' Ισμηνού τε μαντεία σωοδώ. Πόλις γάς, ώσσες και αυτός εισοράς, άγαν Ηδη σαλεύει, κανακεφίσαι κάρα

out any comment; for instance, the mere reprinting the words tapi xdevos may, without comment, lead the reader to observe that there is an allusion thereby intended to the moon's being an object well known to the whole world.

10. Προ τωνδε. The middlemost and foremost of the

groupe of suppliants is the one who afterwards styles himself ιερευς Ζηνος: and he is, in fact, distinguished from the rest by a sort of zany's cap or cowl which he wears. .

14. Κρατυνων χωρας εμης.

16. One of the petitioners has the same prototype as Voltimand in Hamlet, drawn in fig. 55, which prototype constitutes the hieroglyphic bird on the person of Ralph, now dipus; and this explains the expression και μακραν πτεσθαι.

Βυθών έτ' έχ οϊατε φοινίς σάλο.
Φθίνεσα μεν κάλυξιν εγκάρποις χθονός 25
Φθίνεσα δ' αγέλαις βουνόμοις, τόκοισί τε
Αγόνοις γυναικών έν δ' ο πυρφόρος θεός
Σκήψας ελαύνει λοιμός έχθιςος πόλιν,
ΥΦ' δ κενάται δώμα Καδμείων" μέλας
Δ' "Αιδης ξεναγμούς και γόοις σλοτίζεται. 30
Θεοίσι μέν νυν εκ ίσέμενόν σ' εγώ,
Ουδ' οίδε παίδες, έζόμεσθ' εφέςιοι,
Ανδρών δε πρώτον έν τε συμφοραίς βία
Κρίνοντες, έν τε δαιμονων ξυναλλαγαίς:
Ος γ εξέλυσας άςυ Καδμείων μολών, 35

23. This line alludes to the libration of the moon, as the next does to its reddish-yellow or fiery colour.

25, 26, 27. Prototypes of all the objects mentioned in these lines may be traced in the moon, the obscuration of which seems to be denoted by the two next lines.

33. Ανδρων πρωτον, and ξυναλλαγαις. Νοta.

35. Μολων regards the librations, and προσθηκη θεα (38) intimates that all the appearances in the moon are to be ascribed to the sun, whose light she borrows.

40

Σκληράς αοιδε δασμών δν παρείχομεν.
Και ταύθ' υφ' ημών εδεν εξειδώς πλέον,
Ουδ' εκδιδαχθείς αλλά στροσθήκη θεά
Λέγη νομίζη 9' ημίν ορθώσαι βίον.
Νύν τ', ώ κράτισον πάσιν Οιδίπε κάρα,
Ικετεύομέν σε σάνλες οι δε προςροποι,
Αλκήν τιν' ευρείν ημίν, ίτέ το θεών
Φήμην ακούσας, ατ' απ' ανδρός οίσθά πο.

Ως τοϊσιν εμπάροισι και τας ξυμφοράς
« Ζώσας δρώ μάλιςα των βολευμάτων.
19' ώ βροτών άρις', ανόρθωσον πόλιν.
19', ευλαβήθη9' ώς σε νύν μεν ήδε γη
Σωτήρα κλύζει της σάρος ωροθυμίας
Αρχής δε της σής μηδαμώς μεμνώμεθα,
Στάντες γ' ες ορθόν και πεσόντες ύςερον.
Άλλ’ ασφαλεία τήνδ' ανόρθωσον πόλιν
Ορνιθι γάρ και την τόταισίω τύχην

45.

50

50. This line, and the repetition in the next of an expression before used, and isos afterwards, regard the librations of the moon, or her restoration to equilibrium ; as ιθ' or ιτω in 46 regards her motion or planetary wandering.

Παρέσχες ημίν, και τανύν ίσος γενο.
Ως είπερ άρξεις τήσδε γής, ώσπερ κρατείς,
Ξυν ανδράσιν κάλλιον ή κενής κρατών. 55

Ως εδεν έςιν έτε σύργος, έτε ναύς, “ Ερημος ανδρών μη ξυνοικούντων έσω.

Οι. Ω παι δες οικτροί, γνωστά κέκ άγνωτά μοι Προσήλθε9' μείροντες εν γαρ οίδ' ότι Νοσείτε πάντες, και νοσούντες, ώς εγώ Ουκ έςιν υμών όςις εξ ίσα νοσεί. Το μεν γάρ υμών άλγος εις έν' έρχεται Μόνον καθ' αυτόν, καδέν' άλλον ή δ' έμή Ψυχή ωόλιν τε καμε και σ' ομου ξένοι. Ως' έχ ύπνω γ' εύδοντά μεξεγείρετε, 65 Αλλ' ίςε πολλά μέν με δακρύσαντα δή, Πολλάς δ' οδες ελθόντα φροντίδος αλάναις"

60

55. Nota συν ανδρασιν, and the whole of the two following lines; and note the frequent use of ανδρες, βροτοι, and ανθρωποι, with reference to the appearance of human figures in the moon.

62. Εις ενα Μονον, κεδοναλλον.

65. Note this line, and the terms δακρυσαντα, πολλας οδες πλαναις, ευ σκοπων, and μονην just following.

[blocks in formation]

70

Ην δ' εν σκοπών εύρισκον ίασιν μόνην,
Ταύτην έπραξα παϊδα γαρ Μενοικέως
Κρέοντ', έμαυτό γαμβρόν, ες τα Πυθικά
Επεμψα Φοίβο δώμα9', ως πύθοιθ' ό, τι
Δρών, ή τι φωνών, τήνδε ρυσάιμην πόλιν.
Και μ' ήμας ήδη ξυμμετρούμενον χρόνο,
Λυπά, τι ωράσσει το γάς είκότος αέρα,
Απεςι πλείω το καθήκοντος χρόνο.
Οταν δ' ίκηται, τηνικαύτ' εγώ κακός
Μη δρών αν είην σάν9' όσαν δηλοί θεός.

75

70. Creon has the same prototype as Bacchus, drawn ante in fig. 116.

He is stated in line 8 to be πολυςεφης παγκαρπε δαφνης, and so is he drawn in that figure (116) conformably to his prototype.

71. Επεμψα Φοιβο δωματα intimates that the moon is not to be considered but by a reference to her borrowing her light from the sun; and mulixa and πυθοιτo have regard to the resemblance of an hourglass, or oracle (by which the sun's course is observed), situate just before Creon, and often noticed in the former pieces.

77. Note the whole of this line, and ωναξ Απολλον, and particularly the expression λαμπρος ομματι, as

« PředchozíPokračovat »