Obrázky stránek
PDF
ePub

Ισασθε, τέσδ' άραντες ικτήρας κλάδες
Αλλά δε Κάδμο λαόν ώδ' αθροιζέτω.
Ως σαν έμαδράσοντG- ή γάρ ευτυχώς
Συν τω θεώ φανούμεθ', ή πεπτωκότες.

145

SC Ε Ν Α Τ Ε R TIA.

ΙΕ ΡΕΥ Σ.

IAMBOI.

Ω παίδες, ιζώμεσθα: τώνδε γας χάριν

147. Note ισωμεςθα--and χαριν, as of any thing shining (from χαιρω) and Φοιβος σωτηρ. For the prototypes in the moon, of the performers of the choruses, I beg to refer the reader back to the groupe

of musicians in the play of Othello, drawn in fig. 102 ante, to which I would add on the present occasion

Fig. 127.

Και δεύρ' έβημεν, ών όδ' εξαγγέλλεται:
Φοιβος δ' ο τσέμψας τάσδε μαντείας, άμα
Σωτήρ 9' ίκοιτο, και νόσο παυξήριο-.

150

SCENA QU A R T A.

ΜΟΝΟΣΤΡΟΦΙΚΑ.

ΧΟΡΟΣ.

Ω Διός αδυεπης φάτι, τίς ποτε
Τάς σολυχρύσα Πυθώνος
Αγλαάς έβας Θήβας,
Εκτέταμαι φοβερών φρένα,

with his lyre as their leader, which figure has the same prototype as Polonius in Hamlet, or Crowdero in Hudibras, now raised into a more important musical character. The choruses have a very particular bearing upon my subject as regarding the moon, but as they involve a great deal of detail respecting matter, which, as repeatedly stated before, is reserved for a future occasion, I now make no remarks upon them. If however, in the mean time the reader will run his eye over the choruses en passant, he will not fail to find abundant proofs of their general reference to the moon.

[blocks in formation]

155

160

Δείμαι σάλλων,
Ιήίε Δάλιε Παιαν,
Αμφί σοί αζόμενος
Τί μοί και νέον
Η τσερλελλομέναις
Ωραις σάλιν εξανύσεις χρέο»,
Ειπε μοι ω χρυσέας τέκνον
Ελπίδα άμβροτε φάμα:
Πρώτα σε κεκλόμενα-
Θύγατερ Διός
Αμβροτ' Αθάνα.
Γαιάοχόν τ' αδελφεαν
Αρτεμιν, α κυκλόενταγοράς
Θρόνον ευκλεά θάσσει.
Και Φοιβον έκαβόλου.
Ιώ, ώ.
Τρισσοί αλεξίμοροι προφάνητέ μοι
Είποτε και προτέρας άιτας ύπες
Ορνυμένας πόλει, ηνύσατε
Εκτοπίαν φλόγα σήματG-,
Ελθετε νύν, ώ πόποι.

165

170

175

180

185

Aνάριθμα γας φέρω σήματα:
Νοσά δέ μοι πρόπας σόλο,
Ουδ' ένι φροντίδG- έγχο,
Ωι τις αλέξεται, ούτε γας
Εκγονα κλυτάς χθονός
Αύξεται, ούτε τόκοισιν
Ιηΐων καμάτων ανέχεσι
Γυναίκες. Αλλον δ' αν
Αλλω προσίδους,
Απερ εύπλερον όρνιν,
Κρείσσον αμαιμακετο πυρός
Ορμενον ακταν ωρός εσωέρο
Θεο', ών πόλις ανάριθμος
Ολλυται: νωλέα δε γενεθλα
Πρός πέδω θανατηφόρω
Κάται ανοίκτως εν δ' άλοχοι
Πολιαί τ' επί ματέρες
Ακταν σαρα βώμιον
Αλλοθεν άλλαι λυγρών τόνων
Ικτήρες επιςονάχεςι.
Παιών δε λάμπει ςονόεσσά τε γήρυς

190

195

200

205

ΟμαυλG-· ών ύπερ, ώ χρυσέα
Θυγατες Διός ευώπα, πέμψον
Αλκαν, Αρεά τε τον μαλερόν
Ος νύν αχαλκο ασσίδων
Φλέγει με περιβόητG- ανθιάζων,
Παλίσσυτον δράμημα νωτίσαι
Πάτρας έπερον" είτ' ες μέγαν
Θάλαμον Αμφιτρίτας,
Είτ' ες τον αποξενον όρμον
Θρνίκιον κλύδωνα.
Τέλει γαρ εί τι νύξ αφή,
Τότ' επ' ήμαρ έρχεται.
Τόν, ώ πυρφόρων άςραπάν
Κράτη νέμων, ώ Ζευ πάτες,
Υπό σω φθίσον κεραυνώ.
Λύκεί άναξ, τά τε σα χρυσοςρόφων
Απ’ αγκύλων βέλεα θέλοιμ' αν
Αδάμας ενδατείσθαι,
Αρωγα ωροςαθέντα,
Τάς τε πυρφόρες Αρτέμιδα
Αίγλας, ξύν αίς Λύκει όρεα

210

215

« PředchozíPokračovat »