Josephi Dobrowsky ... Institutiones linguae slavicae dialecti veteris, quae quum apud Russos, Serbos aliosque ritus Graeci, tum apud Dalmatas Glagolitas ritus Latini Slavos in libris sacris obtinet: Cum tabulis aeri incisis quatuor..

Přední strana obálky
Sumtibus et typis Antonii Schmid, C. R. P. typographi., 1822 - Počet stran: 720
 

Co říkají ostatní - Napsat recenzi

Na obvyklých místech jsme nenalezli žádné recenze.

Vybrané stránky

Další vydání - Zobrazit všechny

Běžně se vyskytující výrazy a sousloví

Oblíbené pasáže

Strana 70 - oves emiserit, ante eas vadit, et oves ilium sequuntur, quia sciunt vocem ejus.
Strana 697 - ut se vera dictitare, et talento a Domino tradito recle uti ostenderet. Sed dicere inimicos, acorrectore injuriam iieriSanctis terrae Russicae thaumaturgis, qui talibus libris (u.sine, an versis ?) Deo se probarint vivi, adeo ut post mortem
Strana 646 - ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion montera sanctum ejus,
Strana 304 - poteris, quam varius sit harum formarum in lingua veteri slavica- usus. Eadem enim forma, qua actor, vir agens, denotari solet, subinde etiam instrumentum, utensiledesignatur.Formae quibus feminae
Strana 693 - (Maximi). Se ab inimicis suis haereticum vocari», et sacrorum librorum non correctorem, sed corruptorem ; 'cujus rei rationem eos
Strana 691 - in margine inferiori. Ac primi quidem duernionis numerus (litera) abest, aut, si malis, in hoc exemplo deest; nam rêvera hic duernio septem tantum folia habet
Strana 104 - primam in paucis vocibus vocalis initialis supplet. In his in ordinem redigendis non solum prima litera , sed etiam secunda radicalis respicienda fuit.
Strana 691 - (330, rectius 320), quia album erat, rescissum est a bibliopego una cum suo numero «гл. Hiñe verus numerus foil, fit 377.
Strana 701 - (imo plerumque nimis anxiam) archetypi graeci expressionem, damus libenter: sed poterant, imo debebant corrigi salva et incolumi linguae
Strana 697 - linguae genio vim inferentium). Multis adhuc ejusmodi lapsibus veterum interpretum, ne obtunderet, nunc praetermissis, se tantum hos paucos

Bibliografické údaje