Obrázky stránek
PDF
ePub

Ιε. Αλλ' ας καλον σύτ' είπας, οι δε τ' αρτίως Κρέονlα προς είχοντα σημαίνεσί μοι.

Οι. Ω" ναξ Απολλον & γαρ εν τύχη γέ τω 80 Σωτήρι βαίη λαμπρός ώσπες όμμάτι.

Ιε. Αλλ' εικάσαι μεν, ήδύς: ο γάρ αν κάρα Πολυς εφής ώδ' αρπε παγκάρπο δάφνης.

Οι. Τάχεισόμεσθα: ξύμμετρος γαρ ως κλύειν.

SCENA SECUNDA.

ΟΙΔΙΠΟΥΣ, ΚΡΕΩΝ, ΙΕΡΕΥΣ.

IAMBOI.

Οι. Αναξ, εμόν κήδευμα, πάι Μενοικέως, 85 Τίν' εμέν ήκεις τ8 θεού φήμην φέρων και

Κρ. Εσθλήν λέγω γάρ και τα δύσφορ', ει τύχοι Κατορθόν έξελθόντα, σάντ' αν ευτυχείν.

Οι. Εςιν δε ποιον τόπος και έτε γαρ θρασύς, Ούτ' δν προδείσας ειμί το γε νύν λόγω. 90

applied to the prototype of Creon: the reader's attention has already been drawn to the 83d line.

Κρ. Εί τώνδε χρήζεις πλησιαζόντων κλύειν, Ετοιμος ειπείν, άτε και είχειν έσω.

Οι. Ες άλας αύδα τώνδε γάς αλέον φέρω Το πένθος, ή και της έμής ψυχής σέρι.

Κρ. Λέγοιμ' αν οι ήκεσα τ8 θεού πάρα. 95 Ανωγεν ημάς Φοίβος εμφανώς άναξ, Μίασμα χώρας, ως τεθραμμένον χθονί Εν τηδ', ελαύνειν, μηδ' ανήκεςον τρέφειν. Οι. Ποίω καθαρμώ; τίς ο τρόπος της ξυμ

φοράς και Κρ. Ανδρηλατούνας, ή φονω φόνον σάλιν 100 Λύοντας, ως τόδ' αίμα χειμάζον πόλιν.

Οι. Ποίο γαρ ανδρός τήνδε μηνύει τύχην και

Κρ. Ην ημίν, ώ 'ναξ, Λάϊός ποθ' ηγεμών Γής τήσδε, πρίν σε τήνδ' απευθύνειν πόλιν.

Οι. Εξοιδ' ακέων γαρ εισαδόν γε πω. 105

92, 93. Στειχειν εσώ-ες παντάς αυδα–and Φοιβος in the 96th. .

100. Note the whole of this line; and ανδρος in the 102nd.

104.. Note this line also: who Laius was, will be explained presently.

Κρ. Τότε θανόντος νύν επιτέλλει σαφώς Tες αυτοενίας χειρί τιμωρεάν τινάς.

Οι. Οι δ' εισί πό γής και πού τόδ' ευρεθήσεται Ιχνος παλαιάς δυς έκμαρτον αιτίας ;

Κρ. Εν τήδ' έφασκε γή: « το δε ζητούμενον, «« Αλωτόν· εκφεύγει δε ταμελόμενον. 111

Οι. Πότερα δ' εν οίκοις ήν αγρούς και ΛαϊOΗ γης επ' άλλης τώδε συμπίπτει φόνω;

Κρ. Θεωρος (ώς έφασκεν) εκδημών, σάλιν Πρός οίκον έκέ9' ίκεθ ως απεςάλη. 115

Οι. Ουδ' άγΓελός τις, έδε συμπράκτως οδε Κατάδ', ότε τις εκμαθών έχρήσατ' άν ; Κρ. Θνήσκεσι γάρ, αλήν ας τις, δς φοβω

φυγών, Ων ώδε, πλην εν, έδεν έχ' ειδώς φράσαι.

Οι. Το ποίον; έν γάρ πόλλ' αν εξεύροι μαθείν, Αρχήν βραχείαν α λάβοιμεν ελπίδος. 120

Κρ. Λυςάς έφαςκε συντυχόντας, και μια Ρώμη κανείν νιν, αλλά συν πλήθει χεριών.

106. Θανοντος-109. παλαιας-114. θεωρος εκδημων118. θνησκες --and φοβω.

Οι. Πώς δν ο ληςής, ά τι μη ξυν αργύρω Επράσσετ', ενθένδ' ες τόδ' άν τόλμης έβη; 125

Κρ. Δοκέντα ταύτ' ην: Λαΐς δ' ολωλότος Ουδείς αρωγός εν κακοίς εγίνετο.

Οι. Κακόν δε σοίον εμποδών, τυραννίδος Ούτω πεσούσης, αργε τούτ' εξειδέναι ;

Κρ. Η ποικιλωδος Σφίγξ τα ωρός ποσί σκοπών, Μεθέντας ημάς ταφανή, προσήγελο. 131

Οι. Αλλ' εξ υπαρχής αύθις αύτ' εγώ φανώ Επαξίως γάρ Φοίβος, αξίως δε συ Προς του θανόντος τήνδ' έθεσ9' επιςροφήν. Ως ενδίκως όψεσθε καμέ σύμμαχον, 135 Γη τήδε τιμωρόντα, τω θεώ θ' άμα.

124. Note συν αργυρω as regarding the appearance of coins on the person of Laïus presently pointed out.-196, ολωλοτος-129. πεσεσης

130. Fig. 126 gives a drawing of the Sphinx, the prototype of which, if the north side of the moon be placed uppermost, may be seen on the right hand, as formed out of the person of Edipus himself: and thus it is that in a general sense, he may be said to explain the riddle of the sphinx; which he

Υπέρ γαρ όχι των απωτέρω φίλων,
Αλλ' αυτός αυτ8 τούτ' αποσκεδώ μέσα.
Οςις γάρ ήν εκείνον ο κλανών, τάχ' αν
Κάμ αν τοιαύτη χειρί τιμωρεάν θέλοι. 140
Κείνω ωροσαρκών ούν, έμαυτόν ωφελώ.
Αλλ' ώς τάχιςα παίδες, υμάς μεν βάθρων
does also in a more particular sense, as will be

shewn hereafter.

Fig. 196.

139. Note the whole of this line: and Φοιβος; θανοντος και εμε συμμαχον, and τω Θεω θ' αμα, of the following lines.

137. Note the whole of the five lines from utep.

149. Note βαθρων ισασθε, &c., and the last line of the Scene, from ευτυχεις.

« PředchozíPokračovat »